Σήμερα περιτριγυριζόμαστε φαινομενικά από ανθρώπους στο σπίτι, στη δουλειά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά η μοναξιά βρίσκεται σε επιδημικά ποσοστά, ειδικά μεταξύ εφήβων και νεότερων ενηλίκων. Η μοναξιά ορίζεται καθαρά υποκειμενικά. Εξαρτάται αποκλειστικά από το αν αισθάνεστε αποσυνδεδεμένοι συναισθηματικά ή κοινωνικά από τους γύρω σας. Κάποιοι μπορεί να ζήσουν με έναν σύντροφο ή μια οικογένεια και να περιτριγυρίζονται από ανθρώπους όλη την ημέρα, αλλά να εξακολουθούν να αισθάνονται αποσυνδεδεμένοι συναισθηματικά και βαθιά μοναξιά. Άλλοι μπορεί να έχουν πολύ λίγους ανθρώπους στη ζωή τους, αλλά να μην αισθάνονται μόνοι. Αυτή η ιδέα ότι περιτριγυρίζεσαι από ανθρώπους αλλά την ίδια στιγμή αισθάνεται αποσυνδεδεμένος συναισθηματικά από αυτούς, είναι αυτό που ονομάζουμε «κρυμμένη μοναξιά» – αυτή που ευδοκιμεί εκεί που το περιμένουμε λιγότερο. Υπάρχουν πολλοί από αυτούς που υποφέρουν από τα αποτελέσματά της κρυμμένης μοναξιάς δεν καταλαβαίνουν πόσο πολύ η δυστυχία τους οφείλεται στο ότι αισθάνονται βαθιά αποσυνδεδεμένοι.